Ingezonden bijdrage van Dick Nooy . . . .

Terug naar de vorige pagina <<

 

index ingezonden

Nederland

Pagina van Dick Nooy

Inzender Dick Nooy:
e-mail:
nooydick@cs.com

Foto's:

  1. Marty en Dikkie Hinrichs voor het raam van Hoendiepstraat 16'', op de achtergrond de Reitdiepstraat (circa 1956)
  2. Enkele buurkinderen in de Kromme Mijdrechtstraat: Loesje? Dikkie? En? En? (circa 1953)
  3. Mijn grootouders Bep & Jan Nooij in hun tuintje in de Kromme Mijdrechtstraat (circa 1957)

Beste mensen,

Heette nog Dikkie Hinrichs, toen ik jaren '50 in de Hoendiepstraat woonde (en oma & opa in de Kromme Mijdrechtstraat, vlak bij het pleintje met de kerstboomverbrandingen, het ijsbaantje enz. Ben later verhuisd naar de Biesboschstraat, middelbare school in Hoogezand-Sappemeer maar liefst! (Kostschool, het destijds beroemde/beruchte Intstituut Hommes) Na wat omzwervingen nu alweer jarenlang in de Biesboschstraat, compleet met zoon die de Anne Frankschool heeft bezocht. Nou, Rivierenbuurtiger kan toch haast niet... Door deze site (en schoolbank, eerlijk is eerlijk) komt er heel veel boven. Ja, de speeltuin met de films op zaterdag. Ja, het landje met een "geheime" bron,waar we fikkie stookten en aardappels poften. Maar ook de Vana in de Gaaspstraat: zak gebroken koek voor 'n duppie. Ook het plantsoentje in de Hoendiepstraat, waar ik op zeg maar 4-jarige leeftijd m'n eerste vriendinnetje zoende en het pleinje ernaast, waar we voetbalden en doodsbang waren dat er een "juut" langskwam. En vier maal per dag de wandeling van en naar de Meerhuizenschool (weet overigens nog iemand waarom het links zo en rechts Berlageschool heette?), want er werd tussen de middag thuis gegeten. En ook die uitsparingen in de Utrechtsebrug, waar je in een soort zandkamers onder kon kruipen. En er van afspringen natuurlijk, in het midden, vanaf de leuning. Brrr... Zeker: eens Rivierenbuurter, altijd Rivierenbuurter! Waar is iedereen gebleven trouwens?

Wat heeft Diemen er nou weer mee te maken. Wonen alle oude Rivierenbuurters tegenwoordig in Diemen, Almere, Lelystad en/of Purmerend??
Maar: complimenten. Dit is echt een uitkomst voor de wat ouder wordende, gevoelige personen.. Zal ook zeker niet nalaten m'n broers Ger en Marty Hinrichs (nog bekend?) attent te maken.
Familie Elkerbout doet qua naam belletjes rinkelen, geen beeld helaas.
Wel familie Haringman (18''), waar m'n ouders contact mee hadden & klaverjasten. En natuurlijk familie Ubels op 16': moeder Map, vader politieagent met indrukwekkende dienstfiets, zoon Kees, dochter Olga en zoon Andrť (mijn grootste vriend toen).
Ook Fokke Duetz (decorontwerper) in de Reitdiepstraat en Steven Davidson in de Uiterwaardenstraat ( vriend van m'n oudste broer)
Maar ook zeker: Millie Schut in de Gaaspstraat (klasgenootje), waarmee ik bijna dagelijks naar school liep ("komt Millie...???")
En ook al die andere vriendinnetjes: Doortje ?, Jeanette ? en haar zusje (Lucie?), Marjan v/d Hoven (Kromme Mijdrechtstraat),maar ook zeker haar zusje Ellen!, Loes Scheen (zullen we dat doen, Loesje...?).
Ach ach, wat een prachtig verleden. En het heden is ook al zo mooi… en dan moet de toekomst nog komen!
Veel geluk + plezier allemaal!

De kleuren van mijn jeugd
(muziek: The colours of my life uit musical Barnum)

Schoot me ineens in gedachten: In 1994 organiseerden we t.g.v. het 60-jarig bestaan van de Anne Frankschool een cabaretachtig programmaatje, waarvoor ik o.a. de volgende buurtgerichte tekst schreef over die muurschildering, die veel mensen in eerste instantie afschrok.

De kleuren van mijn jeugd
zijn grijs en groen en bruin:
de kleuren van de stoep op straat,
de bomen in de tuin...
De gevels van de huizen,
de schutting op het plein,
de zandbak en het landje:
m'n eigen speelterrein!
Het lijkt misschien wat saai
zo'n grijze, bruine straat,
maar ik voelde me er prettig in
en dat is waar 't om gaat.
Dus schrok ik vrees'lijk toen
ik op een dag
recht aan de overkant
die grote blikken verf en schilders zag...

 

De gevel is nu klaar
en ik sta voor het raam
te denken: waarom moest dat nou,
waarom in vredesnaam?
Die geel en blauwe vlakken,
die woorden vol verdriet:
je moet er steeds naar kijken,
of je het wilt of niet.
Zo staat dag in dag uit
een school in Amsterdam
stilzwijgend te getuigen van
wat Anne overkwam.
Ik kijk nu al een uur,
begrijp langzaam:
die woorden op die muur,
die staan daar inderdaad
in vredesnaam...

Warme groeten Dick Nooy

Website: http://nooy.web-log.nl

19 mei 2004

Ingezonden columns:

omhoog

Terug naar de vorige pagina <<


1. Vergroot

 


2. Vergroot

 


3. Vergroot