Column erJeetje

Terug naar de vorige pagina <<


index columns

Tulips from Amsterdam
Door
erJeetje

En plotseling is daar dan toch de lente. Met een strakblauwe hemel, ochtendkoffie met krant buiten in een beschut hoekje van de tuin, het geruzie van de kauwen die een nest bouwen in de dakgoot bij de buren, de geluiden van de loodgieter die een paar huizen verder een plat dak vernieuwt. Spring is in the air.

Later, tegen het einde van de ochtend, besluiten we om lekker een stukje te gaan fietsen. Ik wil wel weer eens naar de Rivierenbuurt, wat fotootjes maken bij de RAI, kijken of het daar nog steeds zo’n chaos is door het werk aan de NoordZuidlijn.
Het is rustig in het landelijke stukje polder tussen Buitenveldert en Amstelveen. Bomen en struiken die beginnen uit te lopen, reigers die roerloos aan de kant van de sloot staan en hier en daar een meerkoet die overweegt om met een drijvend nest te beginnen. Beetje vroeg nog meid, probeer ik haar via gedachtenoverdracht te beďnvloeden. Met een beetje goeie wil valt er volgende week nog een pak sneeuw. Aprilletje zoet heeft nog wel eens een witte hoed. Maar zoals Darwin ook al ontdekte blijkt de natuurlijke drang tot in stand houding van de soort sterker en slaat ze mijn waarschuwing in de wind.

Aan de horizon glimt de Zuidas in de zon. Banken, verzekeringsmaatschappijen, nog meer banken. Samen goed voor een paar honderd miljard verdwenen geld. Virtuele Euro’s die als het ware zijn opgelost.
We naderen de Rivierenbuurt. Druk, druk, zou er iets in de RAI zijn? Dat is inderdaad het geval. Crisis of niet, er moeten toch auto’s verkocht worden en dus is er een AutoRai.
Het werk aan de NoordZuidlijn maakt de buurt er niet mooier op met overal schuttingen. Daarachter wordt gegraven en geheid, damwanden vermoed ik. De huizenblokken zien er echter nog solide uit.
Ik neem een paar foto’s van de Scheldestraat en we blijven even staan bij het huis waar ik tot het eind van de vijftiger jaren heb gewoond. Flitsen van m’n jeugd vliegen voorbij. Maart 1945, was het toen ook mooi weer? Ik heb geen idee hoe het toen was. Zou je dat kunnen nagaan?  In het *KNMI-archief bijvoorbeeld? Zoals er bergen informatie over die tijd liggen opgeslagen op allerlei plaatsen.

Gisteren verraste het Parool me met een artikel over de houding van de Amsterdamse politie tijdens de oorlog 40-45. Duitse lof voor politie Amsterdam stond er boven het artikel waaraan een grote foto was toegevoegd van een tevreden Heinrich Himmler die in 1942 op het Museumplein Amsterdamse agenten inspecteert.
In het artikel werd beschreven hoe de Amsterdamse hoofdcommissaris Tulp de grote initiatiefnemer was voor samenwerking met de Duitse bezetter en hoe hij daartoe een deel van het Amsterdamse politiekorps voor bijscholing naar Schalkhaar had gestuurd.

Toen ik dat las kwamen bepaalde gebeurtenissen uit die tijd gelijk weer boven. Aan het tuig van Schalkhaar bewaar ik persoonlijke herinneringen en de naam Tulp deed me denken aan de politiekazerne op het Cornelis Troostplein. De Tulpkazerne genoemd naar Sybren Tulp, oud-officier van het KNIL, NSB-er, in ’41 door Seyss-Inquart tot hoofdcommissaris benoemd. Onder zijn leiding werd er een Politiebataljon opgericht om Joden op te pakken. Bij nachtelijke razzia’s zou hij vaak persoonlijk aanwezig zijn geweest. Najaar ’42 overleed hij onverwacht. Het had geen gevolgen voor de vervolgingsmachine die hij had gecreëerd. Die draaide gewoon door. In een opwelling besluiten we om nog een stukje door te rijden tot de voormalige kazerne. Ik neem een foto van het plein en van de ingang van het gebouw. Niets herinnert meer aan de functie die het tijdens de oorlog had. Hoewel, stond op het pleintje niet ooit een transformatorhuisje, ongeveer waar nu de bloemenstal staat?

Vage herinneringen aan een incident tijdens het laatste oorlogsjaar spelen door m’n hoofd. Zoeken we thuis op besluiten we, nu eerst maar iets drinken voor we weer terug gaan. Of een ijsje bij Venetië als ze open zijn.

“Dat zijn we al twee weken,” vertelt de man die voor cappuccino en een ijsje zorgt. Ook hij is blij met het mooie weer want tot nog toe loopt het nog niet hard met de ijsverkoop.

Twaalf kilometer is het van ons huis naar de Scheldestraat en we rijden dezelfde route weer terug. Langs het Amstelpark en daarna de polder in. Langs de weg bloeien de narcissen, geen tulpen gelukkig.

 

Tulips from Amsterdam, niks mis mee maar na dat verhaal over die hoofdcommissaris wil ik ze even niet zien.

erJeetje
2 april 2009

Naschrift: Het transformatorhuisje op het Cornelis Troostplein werd eind ’44 - begin ’45 door het verzet opgeblazen.

* Het KNMI archief is hier te vinden >>

 

Terug naar de vorige pagina <<